HYMNE OP ARNOLD

De Uil van Minerva is neergedaald in Aduard

op het kale Groningse land

waar de wind heerst over een uiteengereten gaard

en speelt met het doorweekte zand.

Daar is het waar Arnold resideert

zijn zinderende grijze massa fibreert

zijn hoge voorhoofd transpireert

als hij over de steppen der filosofie heen scheert.

Alleen daar is de stemme Gods nog hoorbaar

verdreven uit de stad waar niemand luistert

een ieder is gekluisterd

aan het omgaan met elkaar.

Oh, speelbal van Olympische lust

in het Arcadisch licht

toont zich voor jouw aangezicht

zilte klei als metafysische kust!

Een onpeilbare oceaan

werpt vermoeide schelpen op het strand

in hun ruisen is nog te verstaan

het eens verlaten heilig Land.